Εικονοστάσια*

Ένα πολύ γνώριμο στοιχείο της Ελληνικής επαρχιακής οδοποιίας. Ένα σημάδι που οι Έλληνες οδηγοί  έχουν μάθει να το προσέχουν πολύ καλά, όχι τόσο πολύ για την θρησκευτική του σημασία, αλλά γιατί συνδυάζεται με τον άμεσο κίνδυνο στον δρόμο. Και είναι δυστυχώς  πάρα πολλά τα  σημεία με εικονοστάσια όλων των ειδών και μορφών. Και όλα αυτά τα σημεία είναι και από ένα πρόβλημα που χρειάζεται αντιμετώπιση. Γιατί, πέρα από την αναμφισβήτητη τεράστια ευθύνη των οδηγών για τα ατυχήματα, σε ένα σημείο του δρόμου στο οποίο παρατηρείται μεγάλος αριθμός ατυχημάτων, σίγουρα υπάρχει κάποιο, μικρό έστω, περιθώριο τεχνικής βελτίωσης της κατάστασης του δρόμου.

Όπως παντού στον κόσμο, έτσι και στην Ελλάδα, κανείς οδηγός δεν περιμένει όλο τα οδικό δίκτυο να παρέχει ασφάλεια αυτοκινητόδρομου, αυτό δεν θα ήταν λογικό. Περιμένει όμως, στα σημεία που με τα χρόνια έχει αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνα, τουλάχιστον μια πολύ καλή σήμανση και κάποια ειδική φροντίδα στο οδόστρωμα και στον φωτισμό-ορατότητα.

 

Στο σημείο στην Χαλκιδική που φαίνεται στην φωτογραφία δεξιά, το πρόβλημα είναι προφανές. Και για τις δύο κατευθύνσεις έχουμε, ευθείες μήκους 500 μέτρων, μήκος επαρκέστατο για να αναπτύξει κανείς σχεδόν τελική ταχύτητα με ένα σύγχρονο ΙΧΕ και αμέσως μετά δύο διαδοχικές στροφές 90 μοιρών. Οι στροφές, για λόγους μορφολογίας του εδάφους,  έχουν πολλή μικρή ακτίνα και ελάχιστη έως καθόλου ορατότητα. Για πολλούς οδηγούς, ακόμα και τα 90,  ίσως να είναι πάρα πολλά για αυτές τις στροφές. Τέτοια σημεία συναντά κανείς πολύ συχνά σε όλη την Ελληνική επαρχία και αυτό εδώ , στον δρόμο Ολυμπιάδα-Σταυρός, είναι μία τυπική, πολύ επικίνδυνη περίπτωση.

Χωρίς επαρκή προειδοποίηση ο οδηγός που δεν ξέρει την στροφή, αλλά και αυτός που την ξέρει, (εάν είναι βράδυ, ή εάν ξεχαστεί λίγο), θα πάρει την στροφή πιο γρήγορα και σχεδόν σίγουρα, ή θα μπει στο αντίθετο ρεύμα, η θα εκτραπεί εκτός. Η μετωπική, ή ο γκρεμός, είναι πλέον απλά θέμα τύχης και μικρής ή μεγάλης κυκλοφορίας. Και όπως φαίνεται από τον αριθμό των ατυχημάτων σε αυτές τίς στροφές, η τύχη δεν είναι με το μέρος των οδηγών.

Πριν τέσσερα χρόνια ανατράπηκε λεωφορείο με έναν νεκρό και δύο τραυματίες, πριν δύο χρόνια ένα 4Χ4 έφυγε στον γκρεμό και πριν ένα μήνα  ΙΧΕ τράκαρε με ασθενοφόρο με τρεις νεκρούς.

Στην φωτογραφία, φαίνονται ακόμα τα σημάδια από το φρενάρισμα του τελευταίου ατυχήματος.

Επίσης, δεξιά και αριστερά του δρόμου υπάρχουν πολλά συντρίμματα από τα διάφορα ατυχήματα.

Δυστυχώς, δεν μπορούν να κοπούν όλα τα βουνά και όλοι οι δρόμοι να γίνουν αυτοκινητόδρομοι με ευθείες και ανοικτές στροφές και διαχωριστικός τοίχος δεν χωράει ανάμεσα στίς κινήσεις γιατί δεν υπάρχει αρκετό πλάτος, όμως, υπάρχουν αρκετά άλλα πράγματα που μπορούν να γίνουν για να βελτιώσουν την κατάσταση.

Στην Ελλάδα στους επαρχιακούς δρόμους, σχεδόν πάντοτε,  υπάρχουν οι τριγωνικές πινακίδες επικίνδυνης στροφής (υπάρχουν και σε αυτήν την περίπτωση), όμως για όλες τίς στροφές είναι η ίδια πινακίδα. Όταν δεν ξέρεις εκ των προτέρων πόσο επικίνδυνη είναι η στροφή, υπάρχει πρόβλημα.

Σε κάποιες χώρες του εξωτερικού πάνω στην πινακίδα της στροφής σου γράφει και την ασφαλή ταχύτητα, εδώ δεν το έχουμε αυτό. Μπορούμε βέβαια να τοποθετήσουμε μία ακόμα πινακίδα με το όριο ταχύτητας, (στο παραπάνω σημείο δεν υπάρχουν πινακίδες με όριο ταχύτητας), αλλά, επειδή στην Ελλάδα τα όρια ταχύτητας είναι εξωφρενικά χαμηλά, κανείς δεν τους δίνει και μεγάλη σημασία. παρόλο που σε μερικά σημεία το χαμηλό όριο είναι σωστό.

 

Για τα Ελληνικά δεδομένα, και στην συγκεκριμένη αλλά και σε ανάλογες περιπτώσεις, αυτό που θα έχει το καλύτερο πρακτικό αποτέλεσμα είναι να τοποθετήσουμε πρόσθετες πινακίδες επικίνδυνης στροφής, ώστε να στείλουμε το μήνυμα ότι εδώ συμβαίνει κάτι περισσότερο από την συνηθισμένη κακιά στροφή αλλά και για να δείξουμε την κατεύθυνση της στροφής ειδικά το βράδυ.

Εννοούμε αυτήν εδώ την πινακίδα που κάποιος είναι πρακτικά αδύνατον να την αγνοήσει μέσα σε μία στροφή.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άμεσα λοιπόν πρέπει να τοποθετηθούν οι πρόσθετες αυτές πινακίδες ώστε να υπάρχει τουλάχιστον η μέγιστη δυνατή προειδοποίηση για τον οδηγό. Η δαπάνη της Νομαρχίας για  10 πινακίδες τύπου Π75 είναι αστεία, περίπου 1000 €.

Παράλληλα και με πρακτικά μηδενικά έξοδα, είναι επίσης εύκολο να κλαδευτεί σε χαμηλό ύψος όλη η βλάστηση στα σημεία ανάμεσα και πριν από τις στροφές, ώστε να βελτιωθεί σημαντικά η ορατότητα όπως μπορούμε να δούμε στην φωτογραφία.

Αμέσως μετά πρέπει να προγραμματισθεί στην περιοχή των δύο στροφών (500 μέτρα μήκους όλα και όλα), η αντικατάσταση του (τουλάχιστον 20  ετών) ασφαλτοτάπητα με νέο.  Είναι περισσότερο από προφανές και χωρίς καμία ειδική μελέτη ότι, αυτό είναι ένα σημείο που η καλή πρόσφυση μπορεί να είναι θέμα ζωής η θανάτου.

 

Δαπάνη περίπου 30,000 €. Και δεν είναι ένα τόσο σημαντικό το κονδύλι ώστε να πρέπει να ενταχθεί σε κάποιο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για να το φτιάξουμε.

(*) Το παρόν άρθρο δημοσιεύτηκε από τον jkar με αφορμή σχόλιο του φίλου sbourakias, τον οποίο ευχαριστούμε για το φωτογραφικό υλικό και την ενεργό συμμετοχή του στην προσπάθειά μας.