Είναι δυνατόν να θεωρούν φυσιολογική την κατάθεση εκατοντάδων χιλιάδων πινακίδων κυκλοφορίας, την μείωση εσόδων από τέλη, βενζίνες, την μείωση κύκλου εργασιών σε συνεργεία, εταιρίες, ασφάλειες, ανταλλακτικά, την ανεργία των εργαζομένων, μόνο και μόνο για να ακολουθούν πεισματικά την πολιτική του «να βρούμε χρήματα αύριο το πρωί», όταν τα χάνουν πολλαπλάσια μεθαύριο;

Σε αυτή την χώρα ζητάμε τα αυτονόητα. Και σε αυτές τις μέρες της κατάρρευσης, ζητάμε πιο πάνω απ’όλα, δικαιοσύνη. Ζητάμε μια αίσθηση ότι κάποιος μας σκέφτεται. Από το χαρατσι της ΔΕΗ, από την εφορία μέχρι το «αυτοκινητάκι μας».

Είναι δύσκολο να σκεφτούν ότι είναι ΑΔΙΚΟ κάποιος με το ίδιο αυτοκίνητο, με την ίδια εκπομπή καυσαερίων να πληρώνει διαφορετικά τέλη κυκλοφορίας ανάλογα αν το αγόρασε πριν ή μετά την 31/10/2010; Ειδικά στα οχήματα 2000 κυβικών, οι διαφορές είναι της τάξης των 150 ευρώ.

Είναι λογικό, ένα πολύ οικολογικό αυτοκίνητο με 100 γρ/χιλ CO2, να μην πληρώνει τέλη, ενώ ένα εξίσου οικολογικό με 101 γρ/χιλ να πληρώνει 90+ ευρώ;

Για τα παλαιότερα οχήματα, είναι δύσκολο να καταλάβουν ότι όταν ζητούν τέλη, μερικές φορές πολλαπλάσια της αξίας ενός οχήματος, απλά ο ιδιοκτήτης θα κρεμάσει τα κλειδιά;

Είναι στο σχέδιό τους να κυκλοφορούν οχήματα χωρίς πινακίδες, ανασφάλιστα, χωρίς κανένα έλεγχο;

Είναι δίκαιο και λογικό, να ζητάς από κάποιον που δεν έχει λεφτά για τα τέλη, να έχει ιδιωτικό χώρο στάθμευσης, απειλώντας τον με κατάσχεση και καταστροφή του οχήματός του;

Πόσο δύσκολο είναι πιά, να ενημερωθούν οι βάσεις δεδομένων του υπουργείου και της εφορίας με τις εκπομπές ρύπων για όσα μοντέλα έχουν οι αντιπροσωπείες, όσο πίσω στο παρελθόν μπορούν να βρουν. Ανά αριθμό πλαισίου, ανά μοντέλο, ανά χρονολογία, ότι υπάρχει.

Ζητάμε να καταργηθεί το όριο της 31/10/2010.   Ζητάμε νέο τύπο υπολογισμού χωρίς σκαλοπάτια στην χρέωση και στις δύο κλίμακες, που να μην αδικεί τους ιδιοκτήτες οχημάτων. Ζητάμε τέλος μείωση των τελών κυκλοφορίας τουλάχιστον κατά το μισό, για να αντικατοπτρίζουν την μείωση τουλάχιστον κατά το μισό των εισοδημάτων των περισσοτέρων πολιτών.

Αν χρειάζονται βοήθεια, η ομάδα του Safedriver.gr μπορεί να βοηθήσει, ακόμα και να αναλάβει όλα τα παραπάνω εθελοντικά.

Δείτε παρακάτω την άδικη κλίματα με σκαλοπάτια, που τιμωρεί τους ιδιοκτήτες που έτυχε να πεσουν στην αλλαγή είτε κυβικών είτε γραμμαρίων CO2. Προσέξτε τις διαφορές ανάμεσα στα 1300 – 1400 κυβικά (από 135 στα 240 ευρώ) ,  στα 2000 κυβικά (από 300 στα 660! ευρώ), ανάμεσα στα 140 και 141 γρ CO2 (από 154 στα 240 ευρώ) κλπ.

Η μαύρη γραμμή είναι μια προτεινόμενη συνεχής κλίμακα πάνω στα ήδη υπάρχοντα τέλη, που (όπως προσπαθεί να κάνει και το υπάρχον σύστημα) επιβραβεύει τους ιδιοκτήτες κάτω από τα 120 γρ CO2. Υπολογίστε ότι η πρόταση μας είναι αυτά τα τέλη να μειωθούν στο μισό…

 Ζητάμε τα αυτονόητα, ζητάμε λογικές χρεώσεις, ζητάμε να μην κινδυνεύουμε από ανασφάλιστα και χωρίς πινακίδες οχήματα, ζητάμε να επιστρέψουμε τα αυτοκίνητά μας στον δρόμο, ζητάμε λίγη αίσθηση δικαιοσύνης.

Σήμερα οι καιροί είναι δύσκολοι και οι προτεραιότητες όλων μας άλλες και για αυτό, προς το παρόν, δεν θα αναλύσουμε το θέμα περισσότερο.

Θα κάνουμε μόνον δύο παρατηρήσεις.  Είναι θετικό, που για πρώτη φορά, η Ελληνική Πολιτεία, αναγνωρίζει θεσμικά την έννοια και δίνει περιεχόμενο στον όρο “Οδική ασφάλεια”,  που έως τώρα ήταν μία, δημοσιογραφική κυρίως, ατάκα για εντυπωσιασμό, η μια έκφραση, που ο κάθε ένας της έδινε και το δικό του περιεχόμενο. Είναι εξαιρετικά αρνητικό ότι το προβλεπόμενο σχήμα είναι ατελές, πλαδαρό και κυρίως,  χωρίς συνεκτικό έλεγχο ώστε να παραχθεί συγκεκριμένο  χειροπιαστό αποτέλεσμα. Προβλέπονται τα κλασικά επίπεδα γραφειοκρατίας που βλέπουμε στο Ελληνικό Κράτος,  χωρίς συνοχή και κυρίως, χωρίς κανέναν έλεγχο η αξιολόγηση του παραγομένου έργου.

Ας ελπίσουμε ότι η Επιτροπή που θα ορισθεί, δεν θα παράξει μόνον χαρτιά, αλλά χειροπιαστό έργο που θα σώσει ζωές, κυρίως νέων ανθρώπων, γιατί τα λεφτά των φορολογουμένων δεν περισσεύουν.

Απαγόρευση απόπλου από Πειραιά, Ραφήνα, Λαύριο.Σε ισχύ τέθηκε από το απόγευμα, απαγορευτικό απόπλου από τα λιμάνια του Πειραιά, της Ραφήνας και του Λαυρίου, λόγω των ισχυρών ανέμων που πνέουν σε πολλές θαλάσσιες περιοχές και φθάνουν τοπικά τα 9 μποφόρ. Επίσης δεν πραγματοποιούνται τα δρομολόγια των πλοίων στις γραμμές Πρίνου-Καβάλας και Αλεξανδρούπολης-Σαμοθράκης. Το λιμενικό σώμα καλεί όσους πρόκειται να ταξιδέψουν πριν την αναχώρησή τους να επικοινωνούν με τα κατά τόπους λιμεναρχεία και τουριστικά πρακτορεία.

Κλειστό, από χθες το απόγευμα, παραμένει το τμήμα της Εγνατίας οδού, μήκους δώδεκα χιλιομέτρων, με κατεύθυνση από Θεσσαλονίκη – Γιάννενα, όπου έχουν εγκλωβιστεί από τη χιονόπτωση και τον παγετό δεκάδες οχήματα, ενώ σταδιακά αποκαθίσταται η κυκλοφορία σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας και της Θεσσαλίας. Η κυκλοφορία των οχημάτων, στο άλλο ρεύμα κυκλοφορίας διεξάγεται με αλυσίδες, εκχιονιστικά μηχανήματα και ερπυστριοφόρα απομακρύνουν τα ακινητοποιημένα οχήματα, ενώ απαγορεύτηκε η κυκλοφορία όλων των φορτηγών οχημάτων με ωφέλιμο φορτίο άνω των 3,5 τόνων, στο τμήμα της Εγνατίας οδού Σιάτιστα – Πολύμυλος Κοζάνης, καθώς επίσης και σε ολόκληρο το οδικό δίκτυο του νομού. Στο μεταξύ, με αλυσίδες διεξάγεται η κυκλοφορία των οχημάτων σε τμήματα του ορεινού οδικού επαρχιακού δικτύου σ’ ολόκληρη τη δυτική Μακεδονία και στους νομούς Θεσσαλονίκης, Πέλλας, Ημαθίας, Σερρών, Ροδόπης, Λάρισας, Τρικάλων, Μαγνησίας και Καρδίτσας.

www.kathimerini.grμε πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οχι, δεν ανακαλύφθηκε σπόρος που φυτρώνει… κολόνες της ΔΕΗ, και μάλιστα στην άσφαλτο. Απλά, στον καινούργιο δρόμο της εθνικής οδού Μυτιλήνης-Καλλονής, λίγο μετά τη διασταύρωση προς την Αγία Παρασκευή, υπάρχει εδώ και λίγες μέρες η ζωντανή απόδειξη του ότι η Ελλάδα είναι η χώρα όπου ευδοκιμεί η φαιδρά πορτοκαλέα, ενίοτε και η φαιδρή κολόνα της ΔΕΗ! Και σαν να μην έφτανε αυτό, το ρεπορτάζ έδειξε πως, εκτός από την εικονιζόμενη, σύντομα η Λέσβος θα αποκτήσει άλλες τρεις τέτοιες κολόνες φυόμενες επί της εθνικής οδού, αυτή τη φορά στην περιοχή Λάμπου Μύλοι.

Στη νέα εθνική οδό λοιπόν Μυτιλήνης – Καλλονής, η πρώτη ασφαλτόστρωση στο νέο τμήμα της και λίγο πριν παραδοθεί το έργο στην κυκλοφορία έγινε, αν και στη μέση του δρόμου υπάρχει μια κολόνα της ΔΕΗ. Η ανάδοχος εταιρεία ζήτησε από τη Δ1 Διεύθυνση του υπουργείου Υποδομών, που είναι ο φορέας υλοποίησης του έργου, να μετατοπιστεί η κολόνα προκειμένου να συνεχιστούν οι εργασίες. Μαζί με αυτήν και άλλες τρεις κολόνες στην περιοχή Λάμπου Μύλοι. Οι οποίες πρέπει αμέσως να μετακινηθούν για να ξεκινήσει και εκεί το έργο του νέου οδικού τμήματος.

Όμως το υπουργείο Υποδομών καθυστέρησε να εγκρίνει την πίστωση για την πληρωμή της ΔΕΗ, οπότε η τελευταία δεν μετατόπισε την κολόνα, φοβούμενη μήπως το αρμόδιο υπουργείο τελικά δεν πληρώσει τη δαπάνη, που ας σημειωθεί ότι εγκρίθηκε σε επίπεδο γενικού γραμματέα Υποδομών, αλλά δεν εκταμιεύτηκε.

Δεδομένου του παραπάνω τραγέλαφου, η εργοληπτική εταιρεία ξεκίνησε την πρώτη στρώση ασφάλτου και κατά πάσα πιθανότητα σήμερα να ξεκινήσει και η δεύτερη και τελική ασφαλτόστρωση του δρόμου. Του μοναδικού δρόμου στην Ευρώπη που θα έχει κολόνα φωτισμού στη μέση του όταν δοθεί στην κυκλοφορία. Αν φυσικά στο μεταξύ δεν έχει δεήσει η ΔΕΗ να μεταφέρει την κολόνα, δείχνοντας εμπιστοσύνη στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου ότι θα πληρώσουν το κόστος μεταφοράς.  Προσωρινά, η κυκλοφορία διεξάγεται μέσω παράπλευρου βοηθητικού δρόμου που έχει κατασκευαστεί.

από την ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Πατήστε πάνω στην εικόνα να το δείτε, θέλει και ήχο

Μόνο οι τεράστιες πινακίδες θα απομείνουν για να θυμίζουν τις εξαγγελίες για την κατασκευή των νέων αυτοκινητοδρόμων, καθώς η επανεκκίνηση της κατασκευής των οδικών αξόνων δε φαίνεται όχι μόνο στον κοντινό, αλλά ούτε στον μακρινό ορίζοντα.
Παρά τις κατά καιρούς αισιόδοξες εκτιμήσεις, η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και οι τελευταίες πληροφορίες μιλούν για σοβαρή κρίση και εμπλοκή στις διαπραγματεύσεις μεταξύ κυβέρνησης και παραχωρησιούχων, με το υπουργείο Υποδομών να φέρεται να εξετάζει ακόμα και την πιθανότητα διάλυσης των συμφωνιών με τις κοινοπραξίες και ανάληψης των έργων από το κράτος. Κάτι τέτοιο βέβαια μοιάζει με ανέκδοτο στην παρούσα οικονομική συγκυρία, αφού δεν υπάρχουν χρήματα ούτε για τις τρέχουσες ανάγκες.
Την ίδια στιγμή, όλα τα χρήματα για λογαριασμό τους απαιτούν οι κοινοπραξίες που κατασκευάζουν τους πέντε μεγάλους αυτοκινητόδρομους της χώρας, απειλώντας με διακοπή των έργων.
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, οι διαπραγματεύσεις των κοινοπραξιών και των τραπεζών που τις χρηματοδοτούν με το ελληνικό δημόσιο έχουν βαλτώσει.
Οι κοινοπραξίες ζήτησαν λάβουν όλες τις εισπράξεις από τα διόδια για το σύνολο της τριακονταετούς παραχώρησης με την αιτιολογία ότι μειώθηκαν οι ροές αυτοκινήτων και τα έσοδα θα είναι μικρότερα.
Γίνεται κατανοητό ότι με αυτά τα δεδομένα η συζήτηση για μειώσεις στις τιμές των διοδίων είναι ανεδαφικές.
Με βάση τις αρχικές συμβάσεις, τα προβλεπόμενα έσοδα από το σύνολο της παραχώρησης υπολογίζονται σε 28-30 δισ.ευρώ, εκ των οποίων 8 δισ. ευρώ θα λάβουν οι κατασκευάστριες κοινοπραξίες και τα 22 δισ. ευρώ το δημόσιο.
Σύμφωνα με τις τωρινές εκτιμήσεις, τα έσοδα υπολογίζονται σε 20 δισ. ευρώ, τα οποία ζητούν να πάρουν εξ’ ολοκλήρου οι κοινοπραξίες και οι τράπεζες, γεγονός το οποίο αρνείται κατηγορηματικά το ελληνικό δημόσιο.
Οι κοινοπραξίες παράλληλα αρνούνται το μνημόνιο συνεργασίας, που είχε μονογραφηθεί τον περασμένο Ιούνιο και προέβλεπε ενδιάμεση εξάμηνη λύση, ώστε να προχωρήσουν τα έργα και επανήλθαν απαιτώντας συμφωνία μόνο για οριστική λύση με βασικό προαπαιτούμενο την είσπραξη του συνόλου των εσόδων από τα διόδια.
Όπως αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, το υπουργείο δεν είναι αρνητικό στο να συμφωνήσει σε διάφορες τεχνικές λύσεις, ή άλλες διευκολύνσεις, αλλά σε καμία περίπτωση δεν αποδέχεται το αίτημα τους για την εξ΄ολοκλήρου απόδοση των εισπράξεων από τα διόδια.
Παράλληλα, ζητεί τις προηγούμενες ενημερώσεις από τις κοινοπραξίες για το πού έχουν διατεθεί τα χρήματα, που έχουν εισπράξει το τελευταίο τρίμηνο, από τα διόδια.
Αγκάθι αποτελούν και τα επιτόκια, καθώς η πλευρά του ελληνικού δημοσίου αρνείται να αλλάξει ο βασικός όρος των αρχικών συμβάσεων, που καθορίζει τα επιτόκια δανεισμού στο 3,5%, ενώ οι τράπεζες ζητούν τώρα επιτόκια 6% και 7%.
Το θέμα τέθηκε σε σύσκεψη μέσα στο καλοκαίρι υπό την προεδρία του πρωθυπουργού, Γ. Παπανδρέου.
Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Υποδομών, βασικός παράγοντας που θα κρίνει την πορεία των διαπραγματεύσεων είναι η έγκριση από τα κοινοβούλια χωρών της Ευρωζώνης της συμφωνίας της 21ης Ιουλίου, καθώς εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει το κατάλληλο κλίμα ασφάλειας για να προχωρήσουν οι τράπεζες στην υπογραφή της συμφωνίας.
Τα περισσότερα έργα, εκτός από το δρόμο Κόρινθος-Καλαμάτα και το τμήμα Μαλιακός-Κλειδί δεν προχωράνε και δεν αποκλείεται να καταγγελθούν οι συμβάσεις και να συνεχιστεί η κατασκευή με κονδύλια από το ΕΣΠΑ και το δημόσιο, αν βρεθούν.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη, η οποία βρίσκεται πλέον σε γνώση των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών και δυσχεραίνει την προσπάθεια ανάκτησης της διεθνούς εμπιστοσύνης στην Ελληνική οικονομία, καθώς στα μεγάλα έργα της χώρα μας εμπλέκονται οι τρεις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρίες της Ευρώπης (Hochtief, Vinci, ACS) έρχεται να ρίξει κι άλλο λάδι στη φωτιά των συμβάσεων παραχώρησης.
Υψηλόβαθμοι παράγοντες της αγοράς προμηνύουν νέο μπαράζ αρνητικής δημοσιότητας για τη χώρα, επισημαίνοντας το αυτονόητο, ότι δηλαδή κανείς δεν πρόκειται να έρθει να επενδύσει στη χώρα και θέτουν ευθέως το ζήτημα ότι το κράτος θα αναγκαστεί να καταβάλλει τεράστιες αποζημιώσεις.
Στις έδρες των παραχωρησιούχων επικρατεί αναβρασμός και στελέχη τους μιλούν ευθέως για εσκεμμένη παραπληροφόρηση κι έλλειψη γνώσης κρίσιμων πτυχών του θέματος, όπως το ύψος των επιτοκίων, υπογραμμίζοντας ότι οι κοινοπραξίες παραμένουν ανοιχτές σε κάθε πρόταση και συζήτηση, προκειμένου να απεμπλακούν τα μεγάλα οδικά έργα.
Κόντρα υπουργείου με Ολυμπία Οδό
Ενδεικτική του κλίματος που επικρατεί, είναι και η κόντρα που έχει ξεσπάσει τα τελευταία 24ωρα μεταξύ του υπουργείου Υποδομών και της Ολυμπίας Οδού Α.Ε σε σχέση με τις ευθύνες για την καθυστέρηση του έργου και το τι μέλλει γενέσθαι.
Έλλειψη ρευστότητας επικαλείται σε ανακοίνωσή της η «Ολυμπία Οδός», που αναφέρεται και στο νέο χρονοδιάγραμμα που προβλέπει το μνημόνιο που υπεγράφη τον Ιούνιο.
Τρεις μήνες μετά τη συμφωνία του Μνημονίου Συναντίληψης μεταξύ της εταιρείας και του Ελληνικού Δημοσίου, σε μια περίοδο πολυάριθμων ερωτημάτων για το πότε θα ξαναξεκινήσουν τα έργα, η Ολυμπία Οδός Α.Ε διευκρινίζει τα ακόλουθα: «Από μόνο του, το Μνημόνιο δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση για τη βιωσιμότητα του έργου.
Το Μνημόνιο Συναντίληψης εντοπίζει και αναγνωρίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το έργο και περιγράφει τη μεθοδολογία και το χρονοδιάγραμμα για την επίλυσή τους. Για την επανεκκίνηση της χρηματοδότησης του έργου από τους 26 Δανειστές και ως εκ τούτου την επίτευξη της επανέναρξης των εργασιών, πρέπει να συμφωνηθεί μεταξύ της Κυβέρνησης, της Ολυμπίας Οδού και των 26 Δανειστών μια λύση βιώσιμη μακροπρόθεσμα. Έπειτα, το Ελληνικό Κοινοβούλιο και η Ευρωπαική Ένωση πρέπει να εγκρίνουν την υποστηρικτική τεκμηρίωση της λύσης. Μέχρι τα μέσα Ιουλίου καμία λύση δεν είχε συμφωνηθεί.
Από τις 9 Ιουνίου, όταν συμφωνήθηκε το Μνημόνιο Συναντίληψης, έχουν πραγματοποιηθεί πολυάριθμες συναντήσεις μεταξύ του Δημοσίου, της Ολυμπίας Οδού και κορυφαίων τραπεζών που χορηγούν τα δάνεια, όπου σημειώθηκε πρόοδος στον εντοπισμό και τον ποσοτικό προσδιορισμό των προβλημάτων. Ωστόσο, μέχρι τα μέσα Ιουλίου, προθεσμία που όριζε το Μνημόνιο Συναντίληψης για την εκπόνηση της μακροπρόθεσμης λύσης, τα μέρη δεν είχαν καταλήξει σε συμφωνία.
Η Ολυμπία Οδός διαβίβασε πρόταση μακροπρόθεσμης λύσης. Με βάση τις συζητήσεις, η Ολυμπία Οδός, σε στενή συνεργασία με κορυφαίες δανείστριες τράπεζες που συμμετέχουν στις συζητήσεις, διαβίβασε στο Δημόσιο στα τέλη Ιουλίου πρόταση μακροπρόθεσμης λύσης. Μέχρι και σήμερα, η Ολυμπία Οδός αναμένει την επίσημη θέση του Δημοσίου. Κάτι που είναι απολύτως ζωτικής σημασίας προκειμένου να εξασφαλιστεί η υποστήριξη των τραπεζών για τη συνέχιση του έργου».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναφορά στην ανακοίνωση για την κατάσταση του έργου σήμερα, καθώς επιρρίπτονται ξεκάθαρα ευθύνες για τις καθυστερήσεις στο υπουργείο Υποδομών.
«Ακόμη και σήμερα, η γη δεν είναι ακόμη διαθέσιμη. Στα τέλη Αυγούστου 2011, είχε παραδοθεί το 77% των προς απαλλοτρίωση χώρων στο τμήμα Κορίνθου-Πατρών και 50% στο τμήμα Πατρών-Πύργου. Σημειώνεται ότι με βάση τη Σύμβαση Παραχώρησης το Δημόσιο έπρεπε να έχει παραδώσει το σύνολο των χώρων τον Αύγουστο 2009. Σε ολόκληρα τμήματα αυτοκινητόδρομου, τα οποία έπρεπε να έχουν ήδη παραδοθεί στους χρήστες, οι χώροι δεν είναι ακόμη διαθέσιμοι. Σχεδόν στο σύνολο του υπόλοιπου έργου, ο κατακερματισμός των διαθέσιμων χώρων παρεμποδίζει την εκτέλεση των εργασιών, κατάσταση που επιβαρύνεται σοβαρά από την ύπαρξη δικτύων και αρχαιολογικών χώρων, ενώ οι χώροι που δεν έχουν ακόμη απαλλοτριωθεί δεν επιτρέπουν να προχωρήσουν οι εργασίες.
Οι καθυστερήσεις δημιούργησαν έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων. Οι καθυστερήσεις στις απαλλοτριώσεις, τις μεταφορές δικτύων Οργανισμών Κοινής Ωφελείας, τις αρχαιολογικές ανασκαφές και στην απεμπλοκή τμημάτων που έχουν μπλοκάρει λόγω ΣτΕ, μειώνουν κατά αρκετές εκατοντάδες εκατ. ευρώ έσοδα που είχε υπολογιστεί ότι θα συγκεντρώνονταν από τα διόδια μεταξύ 2008 και 2014. Τα έσοδα αυτά αποτελούν σημαντικό μέρος της χρηματοδότησης του έργου. Το έργο πάσχει πρώτα απ’ όλα από έλλειψη διαθέσιμων κεφαλαίων για την κατασκευή του. Λόγω αυτού του ελλείμματος, οι τράπεζες έχουν νομίμως διακόψει την εκταμίευση των δανείων», σημειώνεται χαρακτηριστικά, ενώ στη συνέχεια γίνεται αναφορά και στη μείωση των διοδίων λέγοντας ότι έχει αντίκτυπο στην ικανότητα κατασκευής.
«Οποιαδήποτε μείωση του ύψους των διοδίων αυξάνει το μέγεθος του ελλείμματος και καθιστά την εξεύρεση λύσης πιο δύσκολη. Προσωρινές πολιτικές μείωσης διοδίων έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ικανότητα κατασκευής του τμήματος Πατρών-Πύργου. Μόνιμες πολιτικές μείωσης διοδίων δεν είναι συμβατές με τη συνέχιση του έργου. Η Ολυμπία Οδός συμφωνεί με την εφαρμογή πολιτικής μείωσης διοδίων, στο βαθμό που δεν οδηγεί στην κατάρρευση του έργου. Με την προοπτική αυτή, η Ολυμπία Οδός υποστηρίζει πλήρως τη σημαντική μείωση των διοδίων σε τμήματα της Κορίνθου-Πατρών υπό κατασκευή. Μια τέτοια μείωση μπορεί να εφαρμοστεί μόνο μετά τη συμφωνία με το Δημόσιο σχετικά με την μακροπρόθεσμη λύση.
Η ανακοίνωση της Ολυμπία Οδός Α.Ε δεν έμεινε αναπάντητη από το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, που περνάει στην αντεπίθεση και αποποιείται των ευθυνών του.
Συγκεκριμένα αναφέρει: «Η εξασφάλιση της χρηματοδότησης του έργου αποτελεί πρωταρχική συμβατική υποχρέωση του Παραχωρησιούχου. Τα έργα, όπως πολύ καλά γνωρίζει η Ολυμπία Οδός ΑΕ, σταμάτησαν γιατί οι Τράπεζες σταμάτησαν την χρηματοδότησή τους. Παρ’ όλα αυτά το Υπουργείο Οικονομικών, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υποδομών, καταβάλλει προσπάθειες να ξεκινήσει άμεσα η επαναχρηματοδότηση των έργων από τις Τράπεζες.
Η Ολυμπία Οδός ΑΕ επίσης γνωρίζει καλά ότι το Δημόσιο σήμερα δεν έχει καμία εκκρεμότητα σε σχέση με το έργο. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα, το Δημόσιο είναι συνεπές στις πάσης φύσεως συμβατικές οικονομικές του υποχρεώσεις προς τον Παραχωρησιούχο. Εκκρεμότητες υπήρχαν, όπως οι απαλλοτριώσεις, μέχρι το καλοκαίρι του 2009. Όμως σε κάθε περίπτωση τα θέματα αυτά ρυθμίζονται συμβατικά και δεν μπορούν με κανένα τρόπο να αποτελέσουν λόγο διακοπής της χρηματοδότησης και αναστολής των κατασκευών του έργου.
Η μείωση των διοδίων που έχει προτείνει το Δημόσιο, όπως καλά γνωρίζει ο Παραχωρησιούχος, δεν πρόκειται να  επηρεάσει στο παραμικρό τη χρηματοδότηση του Έργου.
Όσο όμως ο Παραχωρησιούχος θα απομακρύνεται από την πραγματικότητα, καθώς και από το Πλαίσιο Συναντίληψης που έχει συνυπογράψει,  τόσο θα δυσκολεύει τη εξεύρεση λύσης. Η κυβέρνηση θα υπερασπιστεί το δημόσιο συμφέρον, τον φορολογούμενο πολίτη και τα έργα. Επομένως ο Παραχωρησιούχος  οφείλει να ανταποκριθεί με υπευθυνότητα, όχι μόνον στις συμβατικές του υποχρεώσεις, αλλά και στην προσπάθεια που έχει αναλάβει το Δημόσιο για να κρατήσει τα έργα αυτά αλώβητα από την οικονομική κρίση, ώστε να εξακολουθήσουν  να αποτελούν βασικούς συντελεστές για την αύξηση της απασχόλησης και την ανάπτυξη της χώρας».

Από την Ελευθερία

Σήμερα, αναμένοντας να ανάψει το πράσινο είδα πίσω μου ένα μίνι κούπερ να πλησιάζει με τον οδηγό του σκυμμένο στο τιμόνι. Κοίταξα καλύτερα από τον εσωτερικό καθρέφτη και είδα πως στην αγκαλιά του κρατούσε ένα κοριτσάκι νηπιακής ηλικίας! Είχε σκύψει και της φιλούσε τρυφερά το μπράτσο, ενώ εκείνη έλαμπε από χαρά που «οδηγούσε» το «τουτού» του μπαμπά της !

Σκέφτηκα να κάνω δεξιά αμέσως μετά το φανάρι και να τον σταματήσω να μιλήσουμε, μετά σκέφτηκα να καλέσω τροχαία, μα όταν το φανάρι πρασίνισε απλά ξεκίνησα και συνέχισα το δρόμο μου, ρίχνοντας αραιές ματιές πίσω μου. Αναρωτιόμουν στο υπόλοιπο της κοινής μας διαδρομής γιατί δεν έκανα κάτι για τη μικρούλα, παρά μόνο την άφηνα αβοήθητη να παίζει το ρόλο του αερόσακου στην αγκαλιά του πατέρα της.

Κατέληξα ότι δεν είναι  θέμα θάρρους μια τέτοια παρέμβαση να γίνει σωστά και πετυχημένα. Είναι κυρίως  θέμα πειθούς. Και ο λόγος που τελικά δεν επιχείρησα κάτι ήταν πως στη φαρέτρα μου δεν διέθετα επιχείρημα ικανό να πείσει έναν γονιό ότι εγώ νοιάζομαι περισσότερο από εκείνον για το παιδί του.

Την περασμένη Παρασκευή μια γυναίκα τριάντα ετών έχασε τη ζωή της ενώ οδηγούσε στην περιφερειακή οδό της πόλης των Ιωαννίνων με κατεύθυνση από τα Καρδαμίτσια προς το Σταυράκι, όταν ένα όχημα ερχόμενο από την αντίθετη κατεύθυνση συγκρούστηκε με το μικρό της αυτοκίνητο μετωπικά.

Ο θάνατος τη βρήκε μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από το σπίτι μου που βλέπει στο συγκεκριμένο δρόμο, στο συγκεκριμένο κομμάτι. Μόλις είχε νυχτώσει κι εγώ έπλενα πιάτα στην κουζίνα με το βλέμμα να πλανάται πότε στην οθόνη της τηλεόρασης και πότε έξω από την ορθάνοικτη μπαλκονόπορτα.

Την προσοχή μου τράβηξε ο ήχος σειρήνας από τον περιφερειακό. Πυρκαγιά; αναρωτήθηκα δίχως να δώσω σημασία. Ο ήχος της σειρήνας επανήλθε, διαφορετικός αυτή τη φορά. Ασθενοφόρο είναι τελικά; ξαφνιάστηκα και κοίταξα επισταμένως προς τον δρόμο για να διαπιστώσω ότι ο διαπεραστικός ήχος προερχόταν από περισσότερα από ένα ασθενοφόρα με κατεύθυνση προς το Σταυράκι. Το Πανεπιστημιακό εφημερεύει σήμερα; Είκοσι έξι δεν έχει ο μήνας; Και τόσα ασθενοφόρα; τροχαίο ατύχημα μάλλον, κατέληξα.

Λίγα λεπτά αργότερα η σειρήνα ήχησε και πάλι και μαζί της κι άλλες. Έσπευσα τότε στην μπαλκονόπορτα και είδα τουλάχιστον τρία ασθενοφόρα να περνούν προς την κατεύθυνση του κόμβου στα Καρδαμίτσια. Διάολε! Στο Χατζηκώστα πηγαίνουν, το ατύχημα έγινε στον περιφερειακό. Η καρδιά μου σφίχτηκε, ενώ έστρεψα το βλέμμα μου στα αριστερά και διέκρινα τους φάρους πυροσβεστικών οχημάτων στο ύψος του βενζινάδικου.

Θα μπορούσα να είμαι εγώ στη θέση της τριαντάχρονης σκέφτομαι, αν και ομολογώ ότι το συγκεκριμένο δρόμο τον αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι. Δρόμος ταχείας κυκλοφορίας στην πράξη (βλ. ταχύτητες συνήθως μεγαλύτερες των 90χλμ που είναι το όριο), χωρίς διαχωριστική νησίδα, με μόλις μία λωρίδα ανά κατεύθυνση συν τη Λ.Ε.Α. η οποία συνήθως καταλαμβάνεται από φορτηγά τα οποία όλοι οι υπόλοιποι προσπερνούν συστηματικά και πολλές φορές ριψοκίνδυνα. Αν σε αυτή την εικόνα προσθέσουμε την ύπαρξη τριών ενδιάμεσων  ισόπεδων κόμβων  (εκτός των δύο στην αρχή και το τέλος του δρόμου) όπου η κυκλοφορία ρυθμίζεται με φανάρια κι επιπλέον λάβουμε υπόψη και τον κυκλοφοριακό φόρτο, νομίζω πως όλοι συμφωνούμε ότι εύλογα τον αποφεύγω κατά το δυνατό.

Η είδηση του θανάτου ενός νέου ανθρώπου δεν αφήνει κανένα αδιάφορο. Πολύ περισσότερο όταν τη συνοδεύει η είδηση του τραυματισμού άλλων επτά ανθρώπων, εκ των οποίων οι δύο σοβαρά. Τα εμπλεκόμενα οχήματα ήταν τρία. Το όχημα που βρέθηκε στο αντίθετο ρεύμα προσέκρουσε και σε άλλο όχημα που ακολουθούσε το αυτοκίνητο της τριαντάχρονης. Επέβαιναν σε αυτό τέσσερις άνθρωποι, μια οικογένεια. Κανείς τους δεν κινδυνεύει ούτε και η συνοδηγός της τριαντάχρονης.

Σοβαρά τραυματίας είναι ο είκοσι έξι ετών οδηγός του μοιραίου αυτοκινήτου. Ο δεύτερος σοβαρά τραυματίας επέβαινε στο ίδιο όχημα με την τριαντάχρονη. Βρέθηκε εκτός του οχήματος, από το οποίο συγκεκριμένα εκσφενδονίστηκε. Είναι ο μόλις τεσσάρων ετών γιος της. Εύχομαι από καρδιάς να τα καταφέρει να ζήσει και να γίνει εντελώς καλά και σαν μεγαλώσει να φροντίζει πάντα τα δικά του παιδιά να είναι προσδεδεμένα στο ειδικό κάθισμα.

Βγαίνει σε διασταύρωση παραβιάζοντας προτεραιότητα με 40 χιλ/ώρα.

Από τον κεντρικό δρόμο έρχεται φορτηγό με 95 χιλ/ώρα (άλλοι λένε με 120χιλ/ώρα) με όριο τα 50 χιλ/ώρα (ίσως τα γνωστά όρια που δεν τηρεί κανείς, είτε σωστά είτε λάθος;)

Το φορτηγό αντιλαμβάνεται το μηχανάκι στα 30 μέτρα, φρενάρει, κάνει αποφυγή αλλά το χτυπάει. Οδηγός συνοδηγός χωρίς κράνος τραυματίζονται, μετά από 2 μήνες ο οδηγός πεθαίνει.

Τι αναλογία ευθύνης έχουν οι δύο οδηγοί;

Η πρωτόδικη απόφαση και το Εφετείο παρέβλεψαν την διπλάσια ταχύτητα από το όριο του φορτηγού με την δικαιολογία οτι ακόμα και με 50 χιλ/ώρα να πήγαινε οτι ήταν αδύνατο να αποφύγει το μηχανάκι ή να φρενάρει μέσα στα 30 μέτρα. Έδωσαν το 100% της ευθύνης στον οδηγό του δικύκλου για την παραβίαση προτεραιότητας και την κίνηση χωρίς φώτα λέγοντας ότι “ότι δεν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της εκ μέρους του οδηγού του φορτηγού υπέρβασης (στο διπλάσιο) του ορίου ταχύτητας και της επέλευσης της σύγκρουσης και των αποτελεσμάτων αυτής”

Ο Αρειος Πάγος με την 479/2011 Απόφαση αναίρεσε την απόφαση του Εφετείου και θεώρησε οτι το Εφετείο δεν έκρινε σωστά γιατί δεν διευκρινίστηκε αν τα αποτελέσματα της σύγκρουσης θα ήταν διαφορετικά αν το φορτηγό δεν είχε παραβιάσει το όριο ταχύτητας.   Η δίκη θα επαναληφθεί κάτω πλέον από τα νέα δεδομένα στο Εφετείο.

Άρα λοιπόν, ακόμα και στις πιο προφανείς περιπτώσεις ατυχημάτων (νύχτα, χωρίς φώτα, από χωματόδρομο, παραβίαση προτεραιότητας – STOP) δεν είναι σίγουρο ότι “δεν φταίμε” αν η δική μας κρίση – ταχύτητα – απόφαση είναι λανθασμένη. Το δικαστήριο εξετάζει επιπλέον το αν είχαμε διαφορετική ταχύτητα, πιο σωστή και προσαρμοσμένη στην περιοχή, αν θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε καλύτερα και να γλυτώσουμε ή να μειώσουμε τις συνέπειες ενός ατυχήματος και επιμερίζει ανάλογα τις ευθύνες.

Πόσες φορές τα έχετε ακούσει αυτά; Πόσες φορές δεν έχετε προσπαθήσει να πείσετε κάποιον για το αυτονόητο;
Όταν δείχνετε σε κάποιον βίντεο με αντιδράσεις αυτοκινήτων με και χωρίς ηλεκτρονικά μέσα ευστάθειας (ABS και ESP) δεν έχετε εισπράξει το βλέμμα “ναι, καλά τώρα, βάλε στην πίστα και θα σου δείξω πως γίνεται…”;

Βάλε με στην πίστα, άσε με να το κάνω 5-6 φορές, με την ησυχία μου και χωρίς πανικό,  να δοκιμάσω το οριακό φρενάρισμα με αποφυγή εμποδίου, με κορύνες και άσπρες γραμμές, με 50-60-70 χιλ/ώρα και, αν κάνω λάθος, άσε με να ξαναπροσπαθήσω, θα τα καταφέρω.

Να αλλάξουμε λίγο το σενάριο. Βρεγμένος δρόμος, πηγαίνω με 110-120 στον επαρχιακό, και διπλώνει η νταλίκα απέναντι. Στα 50 μέτρα, πλησιάζουμε με 200 χιλ/ώρα ο ένας τον άλλο. Έχω μία φορά – μία προσπάθεια, δεν πρέπει να παγώσω πάνω στο φρένο και να πέσω με μπλοκαρισμένες ρόδες πάνω του.  Πρέπει να τον αποφύγω.

Αν δεν πετύχει, δεν θα είμαι εκεί για να το διηγηθώ. Πρέπει να έχω ABS ή όχι;

Δείτε το:

Βρεγμένος επαρχιακός, κάπου μάλλον στην Πορτογαλία ή Βραζιλία (από την γλώσσα στα σχόλια), πανομοιότυπος σχεδόν με την Κορίνθου-Πατρών.

Ένας ψύχραιμος οδηγός πατάει το φρένο μέχρι το πάτωμα, στρίβει και αποφεύγει τον θάνατο.

Αυτό κάνει το ABS.

Σε σώζει από τον πανικό. Από το παγωμένο πόδι στο φρένο. Σου δίνει τιμόνι την ώρα που επιβραδύνεις με την μέγιστη δύναμη. Σου κάνει φιλικό το όχημα, στο κάνει να αντιδρά όπως θα περίμενες, όπως θα ήθελες.

Χωρίς “άσε με να ξαναδοκιμάσω”.

Χωρίς “δεν μου έχει δείξει κανείς πως να φρενάρω”.

Χωρίς “δεν ήξερε να οδηγάει και σκοτώθηκε όταν του έτυχε η κακιά στιγμή”.

Ας μας μείνει η παραπάνω εικόνα όταν κυκλοφορούμε στους κακούς Ελληνικούς δρόμους. Χρειάζονται 2 δευτερόλεπτα από την στιγμή που ταξιδεύουμε χαλαρά μέχρι την στιγμή που δεν θα ζούμε. Ας είμαστε προετοιμασμένοι ψυχολογικά για το λάθος του άλλου και ας έχουμε τα “καλύτερα εργαλεία” για να το αποφύγουμε.

Εργαλεία όπως το ABS και το ESP.