Αρχείο

Αρχείο Συγγραφέων

Ας εκλογικεύσουμε τα τέλη κυκλοφορίας!


Είναι δυνατόν οι υπεύθυνοι της οικονομικής πολιτικής της χώρας να αγνοούν επιδεικτικά αυτό που κάθε νοήμων Έλληνας καταλαβαίνει;

Είναι δυνατόν να θεωρούν φυσιολογική την κατάθεση εκατοντάδων χιλιάδων πινακίδων κυκλοφορίας, την μείωση εσόδων από τέλη, βενζίνες, την μείωση κύκλου εργασιών σε συνεργεία, εταιρίες, ασφάλειες, ανταλλακτικά, την ανεργία των εργαζομένων, μόνο και μόνο για να ακολουθούν πεισματικά την πολιτική του «να βρούμε χρήματα αύριο το πρωί», όταν τα χάνουν πολλαπλάσια μεθαύριο;

Σε αυτή την χώρα ζητάμε τα αυτονόητα. Και σε αυτές τις μέρες της κατάρρευσης, ζητάμε πιο πάνω απ’όλα, δικαιοσύνη. Ζητάμε μια αίσθηση ότι κάποιος μας σκέφτεται. Από το χαρατσι της ΔΕΗ, από την εφορία μέχρι το «αυτοκινητάκι μας».

Είναι δύσκολο να σκεφτούν ότι είναι ΑΔΙΚΟ κάποιος με το ίδιο αυτοκίνητο, με την ίδια εκπομπή καυσαερίων να πληρώνει διαφορετικά τέλη κυκλοφορίας ανάλογα αν το αγόρασε πριν ή μετά την 31/10/2010; Ειδικά στα οχήματα 2000 κυβικών, οι διαφορές είναι της τάξης των 150 ευρώ.

Είναι λογικό, ένα πολύ οικολογικό αυτοκίνητο με 100 γρ/χιλ CO2, να μην πληρώνει τέλη, ενώ ένα εξίσου οικολογικό με 101 γρ/χιλ να πληρώνει 90+ ευρώ;

Για τα παλαιότερα οχήματα, είναι δύσκολο να καταλάβουν ότι όταν ζητούν τέλη, μερικές φορές πολλαπλάσια της αξίας ενός οχήματος, απλά ο ιδιοκτήτης θα κρεμάσει τα κλειδιά;

Είναι στο σχέδιό τους να κυκλοφορούν οχήματα χωρίς πινακίδες, ανασφάλιστα, χωρίς κανένα έλεγχο;

Είναι δίκαιο και λογικό, να ζητάς από κάποιον που δεν έχει λεφτά για τα τέλη, να έχει ιδιωτικό χώρο στάθμευσης, απειλώντας τον με κατάσχεση και καταστροφή του οχήματός του;

Πόσο δύσκολο είναι πιά, να ενημερωθούν οι βάσεις δεδομένων του υπουργείου και της εφορίας με τις εκπομπές ρύπων για όσα μοντέλα έχουν οι αντιπροσωπείες, όσο πίσω στο παρελθόν μπορούν να βρουν. Ανά αριθμό πλαισίου, ανά μοντέλο, ανά χρονολογία, ότι υπάρχει.

Ζητάμε να καταργηθεί το όριο της 31/10/2010.   Ζητάμε νέο τύπο υπολογισμού χωρίς σκαλοπάτια στην χρέωση και στις δύο κλίμακες, που να μην αδικεί τους ιδιοκτήτες οχημάτων. Ζητάμε τέλος μείωση των τελών κυκλοφορίας τουλάχιστον κατά το μισό, για να αντικατοπτρίζουν την μείωση τουλάχιστον κατά το μισό των εισοδημάτων των περισσοτέρων πολιτών.

Αν χρειάζονται βοήθεια, η ομάδα του Safedriver.gr μπορεί να βοηθήσει, ακόμα και να αναλάβει όλα τα παραπάνω εθελοντικά.

Δείτε παρακάτω την άδικη κλίματα με σκαλοπάτια, που τιμωρεί τους ιδιοκτήτες που έτυχε να πεσουν στην αλλαγή είτε κυβικών είτε γραμμαρίων CO2. Προσέξτε τις διαφορές ανάμεσα στα 1300 – 1400 κυβικά (από 135 στα 240 ευρώ) ,  στα 2000 κυβικά (από 300 στα 660! ευρώ), ανάμεσα στα 140 και 141 γρ CO2 (από 154 στα 240 ευρώ) κλπ.

Η μαύρη γραμμή είναι μια προτεινόμενη συνεχής κλίμακα πάνω στα ήδη υπάρχοντα τέλη, που (όπως προσπαθεί να κάνει και το υπάρχον σύστημα) επιβραβεύει τους ιδιοκτήτες κάτω από τα 120 γρ CO2. Υπολογίστε ότι η πρόταση μας είναι αυτά τα τέλη να μειωθούν στο μισό…

 Ζητάμε τα αυτονόητα, ζητάμε λογικές χρεώσεις, ζητάμε να μην κινδυνεύουμε από ανασφάλιστα και χωρίς πινακίδες οχήματα, ζητάμε να επιστρέψουμε τα αυτοκίνητά μας στον δρόμο, ζητάμε λίγη αίσθηση δικαιοσύνης.

Advertisements

Πληροφορίες για τροχαίο ατύχημα στο πέταλο του Μαλιακού


Στις 7-12-08 και περί ώρα 11:00 πμ σημειώθηκε τροχαίο ατύχημα στο 232,500 χ/θ της Νέας Εθνικής Οδού Αθηνών Θεσσαλονίκης ( έξω από τον Καραβόμυλο Φθιώτιδας, στο πέταλο του Μαλιακού) από σύγκρουση φορτηγού-νταλίκας με ένα  μαύρο Volkswagen Golf plus ΙΧ, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή της η μητέρα μου,  η οδηγός του ΙΧ αυτοκινήτου.  Στο τροχαίο εμπλέκεται κι ένα τρίτο όχημα, ένα λευκό φορτηγάκι , το οποίο βρισκόταν εμπρός του μαύρου Volkswagen Golf plus.
Θερμή παράκληση για βοήθεια κι οποιαδήποτε πληροφορία γνωρίζεται, αν κάποιος είδε πώς έγινε το συμβάν, αν το λευκό φορτηγάκι παρεμπόδισε το μαύρο Golf και παρεξέκλινε της πορείας του ή αν ήρθαν σε επαφή ή οποιαδήποτε πληροφορία γνωρίζει κάποιος  για το περιστατικό ας επικοινωνήσει
στο email: lazaaria@yahoo.gr
ή στο τηλέφωνο: 6940583213.
Ευχαριστώ

Υπαιτιότητα ατυχήματος – Απόφαση 479/2011 Αρείου Πάγου.


Μηχανάκι κινείται νύχτα, χωρίς φώτα σε χωματόδρομο με STOP, κάθετο στην επαρχιακή οδό Ν. Μουδανιών- Παλιουριού.

Βγαίνει σε διασταύρωση παραβιάζοντας προτεραιότητα με 40 χιλ/ώρα.

Από τον κεντρικό δρόμο έρχεται φορτηγό με 95 χιλ/ώρα (άλλοι λένε με 120χιλ/ώρα) με όριο τα 50 χιλ/ώρα (ίσως τα γνωστά όρια που δεν τηρεί κανείς, είτε σωστά είτε λάθος;)

Το φορτηγό αντιλαμβάνεται το μηχανάκι στα 30 μέτρα, φρενάρει, κάνει αποφυγή αλλά το χτυπάει. Οδηγός συνοδηγός χωρίς κράνος τραυματίζονται, μετά από 2 μήνες ο οδηγός πεθαίνει.

Τι αναλογία ευθύνης έχουν οι δύο οδηγοί;

Η πρωτόδικη απόφαση και το Εφετείο παρέβλεψαν την διπλάσια ταχύτητα από το όριο του φορτηγού με την δικαιολογία οτι ακόμα και με 50 χιλ/ώρα να πήγαινε οτι ήταν αδύνατο να αποφύγει το μηχανάκι ή να φρενάρει μέσα στα 30 μέτρα. Έδωσαν το 100% της ευθύνης στον οδηγό του δικύκλου για την παραβίαση προτεραιότητας και την κίνηση χωρίς φώτα λέγοντας ότι «ότι δεν υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της εκ μέρους του οδηγού του φορτηγού υπέρβασης (στο διπλάσιο) του ορίου ταχύτητας και της επέλευσης της σύγκρουσης και των αποτελεσμάτων αυτής»

Ο Αρειος Πάγος με την 479/2011 Απόφαση αναίρεσε την απόφαση του Εφετείου και θεώρησε οτι το Εφετείο δεν έκρινε σωστά γιατί δεν διευκρινίστηκε αν τα αποτελέσματα της σύγκρουσης θα ήταν διαφορετικά αν το φορτηγό δεν είχε παραβιάσει το όριο ταχύτητας.   Η δίκη θα επαναληφθεί κάτω πλέον από τα νέα δεδομένα στο Εφετείο.

Άρα λοιπόν, ακόμα και στις πιο προφανείς περιπτώσεις ατυχημάτων (νύχτα, χωρίς φώτα, από χωματόδρομο, παραβίαση προτεραιότητας – STOP) δεν είναι σίγουρο ότι «δεν φταίμε» αν η δική μας κρίση – ταχύτητα – απόφαση είναι λανθασμένη. Το δικαστήριο εξετάζει επιπλέον το αν είχαμε διαφορετική ταχύτητα, πιο σωστή και προσαρμοσμένη στην περιοχή, αν θα μπορούσαμε να αντιδράσουμε καλύτερα και να γλυτώσουμε ή να μειώσουμε τις συνέπειες ενός ατυχήματος και επιμερίζει ανάλογα τις ευθύνες.

Αποφεύγοντας τον θάνατο με το ABS


«Ο πραγματικά καλός οδηγός δεν χρειάζεται ηλεκτρονικά βοηθήματα»
«Ο καλός οδηγός μπορεί να αντιδράσει εξίσου αποτελεσματικά στην κακιά στιγμή, αρκεί να έχει πείρα και προσοχή στον δρόμο»
«Θέλω να ελέγχω το τι κάνει το αμάξι μου χωρίς να επεμβαίνουν τα ηλεκτρονικά»
«Με το ABS το αυτοκίνητο δεν σταματάει όταν γλιστράει ο δρόμος. Γκουπου-γκουπου και έπεσα πάνω στον μπροστινό. Το παλιό μου αμάξι θα σταμάταγε…»
«Σιγά μη πουλήσω το αμάξι μου επειδή δεν έχει ABS. Μάθατε όλοι τώρα με την τεχνολογία – ρε άντε να μάθετε να οδηγάτε!»

Πόσες φορές τα έχετε ακούσει αυτά; Πόσες φορές δεν έχετε προσπαθήσει να πείσετε κάποιον για το αυτονόητο;
Όταν δείχνετε σε κάποιον βίντεο με αντιδράσεις αυτοκινήτων με και χωρίς ηλεκτρονικά μέσα ευστάθειας (ABS και ESP) δεν έχετε εισπράξει το βλέμμα «ναι, καλά τώρα, βάλε στην πίστα και θα σου δείξω πως γίνεται…»;

Βάλε με στην πίστα, άσε με να το κάνω 5-6 φορές, με την ησυχία μου και χωρίς πανικό,  να δοκιμάσω το οριακό φρενάρισμα με αποφυγή εμποδίου, με κορύνες και άσπρες γραμμές, με 50-60-70 χιλ/ώρα και, αν κάνω λάθος, άσε με να ξαναπροσπαθήσω, θα τα καταφέρω.

Να αλλάξουμε λίγο το σενάριο. Βρεγμένος δρόμος, πηγαίνω με 110-120 στον επαρχιακό, και διπλώνει η νταλίκα απέναντι. Στα 50 μέτρα, πλησιάζουμε με 200 χιλ/ώρα ο ένας τον άλλο. Έχω μία φορά – μία προσπάθεια, δεν πρέπει να παγώσω πάνω στο φρένο και να πέσω με μπλοκαρισμένες ρόδες πάνω του.  Πρέπει να τον αποφύγω.

Αν δεν πετύχει, δεν θα είμαι εκεί για να το διηγηθώ. Πρέπει να έχω ABS ή όχι;

Δείτε το:

Βρεγμένος επαρχιακός, κάπου μάλλον στην Πορτογαλία ή Βραζιλία (από την γλώσσα στα σχόλια), πανομοιότυπος σχεδόν με την Κορίνθου-Πατρών.

Ένας ψύχραιμος οδηγός πατάει το φρένο μέχρι το πάτωμα, στρίβει και αποφεύγει τον θάνατο.

Αυτό κάνει το ABS.

Σε σώζει από τον πανικό. Από το παγωμένο πόδι στο φρένο. Σου δίνει τιμόνι την ώρα που επιβραδύνεις με την μέγιστη δύναμη. Σου κάνει φιλικό το όχημα, στο κάνει να αντιδρά όπως θα περίμενες, όπως θα ήθελες.

Χωρίς «άσε με να ξαναδοκιμάσω».

Χωρίς «δεν μου έχει δείξει κανείς πως να φρενάρω».

Χωρίς «δεν ήξερε να οδηγάει και σκοτώθηκε όταν του έτυχε η κακιά στιγμή».

Ας μας μείνει η παραπάνω εικόνα όταν κυκλοφορούμε στους κακούς Ελληνικούς δρόμους. Χρειάζονται 2 δευτερόλεπτα από την στιγμή που ταξιδεύουμε χαλαρά μέχρι την στιγμή που δεν θα ζούμε. Ας είμαστε προετοιμασμένοι ψυχολογικά για το λάθος του άλλου και ας έχουμε τα «καλύτερα εργαλεία» για να το αποφύγουμε.

Εργαλεία όπως το ABS και το ESP.

Καλές γιορτές!!!


Από την ομάδα του SafeDriver.gr σας ευχόμαστε καλά Χριστούγεννα και καλή πρωτοχρονιά,  να περάσετε όμορφα τις γιορτές όπου και να πάτε!


Για όσους δεν θέλουν να χαλάσουν την Χριστουγεννιάτικη και χαρούμενη διάθεση τους, θα πρότεινα να μην δείτε τις ευχές που μας στέλνει για τις γιορτές η TAC στο παρακάτω βίντεο (η TAC κάνει καμπάνια εδώ και 20 χρόνια στην Αυστραλία για την οδική ασφάλεια). Δεκάδες βίντεο με κασκαντέρ, με σκηνοθετική άποψη και συναίσθημα, με συνεχή προβολή, «μαθαίνουν» κυρίως στους νέους την σύνεση και τις άσχημες συνέπειες, από το να βρεθείς στο αυτόφωρο για οδήγηση υπό ναρκωτικά και μέθη, μέχρι το «να κλείσεις το σπίτι» του φίλου σου, του απέναντι ή το δικό σου.

Αντί των γραφικών συμβουλών  «Μην τρέχετε», «Οδηγείτε προσεχτικά», «Μην Πίνετε», «Τηρείτε τον ΚΟΚ» που σας λένε οι πολιτικοί μας και η τροχαία πριν τις γιορτές,

αντί του ευχολογίου «Να γυρίσουμε όλοι καλά», «Να μην θρηνήσουμε θύματα φέτος», απλά θυμίζουμε τα εξής:

  • Ετοιμάζουμε το αμάξι μας, τσεκάρουμε μπροστινό σύστημα – φρένα – λάστιχα,  σωστά υγρά ψυγείου, αντιπαγωτικό στους καθαριστήρες, καθαρά τζάμια!
  • Αλυσίδες σωστές και δοκιμασμένες πριν το ταξίδι,  να μην ανακαλύψουμε πως μπαίνουν με παγωμένα δάχτυλα.
  • Δεμένοι όλοι με ζώνες και στα πίσω καθίσματα, τα παιδιά στα ειδικά καθίσματα.

Στον δρόμο:

  • Η περίφημη Ελληνική άσφαλτος – παρκέ  δεν αφήνει πολλά περιθώρια αντιδράσεων, ειδικά στο ψιλόβροχο ή στο πρώτο χιόνι. Δοκιμάζουμε τα φρένα και την πρόσφυσή μας όταν δεν μας ακολουθεί άλλο όχημα για να είμαστε προετοιμασμένοι, είτε έχουμε ABS είτε όχι.
  • Όσοι παραμείνουμε στην πόλη θυμόμαστε ότι οι ταχύτητες μεγαλώνουν όσο η πόλη αδειάζει, τα κάθετα χτυπήματα κάποιου που παραβιάζει κόκκινο ή προτεραιότητα γίνονται θανατηφόρα. Ελέγχουμε καλύτερα τις διασταυρώσεις, υπολογίζουμε τις ταχύτητες και ρίχνουμε μια ματιά ακόμη πριν ξεκινήσουμε στο πράσινο φανάρι μας.
  • Προσέχουμε τις περίεργες ώρες που οι υπόλοιποι οδηγοί γυρίζουν κουρασμένοι – φαγωμένοι – πιωμένοι. Έχουμε πάντα περιμετρική γνώση του τι γίνεται γύρω μας. Ξέρουμε ποιος, από που, πότε θα βρεθεί κοντά μας. Δεν κινούμαστε με βάση την λογική «Έχω προτεραιότητα – Με πληρώνει». Κρίνουμε την ταχύτητά μας όχι με την λογική του άδειου δρόμου αλλά με την λογική της αντίδρασης, ειδικά απέναντι σε  μεθυσμένους οδηγούς και πεζούς.
  • Δεν μπαίνουμε μέσα σε όχημα ή καβαλάμε μηχανή με οδηγό που τον βλέπουμε κουρασμένο ή έχει πιει παραπάνω.

Εμείς έχουμε τον έλεγχο των πάντων, έχουμε προβλέψει την άσχημη στιγμή και δεν είμαστε εκεί όταν θα γίνει το ατύχημα.

Και πάλι καλές γιορτές!

 

Η «υπερβολική ταχύτητα» παραβιάζει κόκκινα – Το ατύχημα του Διονύση…


Τον Ιούλιο του 2010 ο φίλος μας ο Διονύσης είχε ένα σοβαρό ατύχημα με την μηχανή. Δεκαετίες οδηγός, οικογενειάρχης με παιδιά, ήξερε τους κινδύνους και πάντα ήταν ένα «κλικ» πιο προσεκτικός.

Κατέβαινε την κατηφόρα δίπλα στην αμερικάνικη πρεσβεία, την οδό Κόκκαλη, για να περάσει απέναντι την Βασ. Σοφίας. Το φανάρι ήταν πράσινο από μακριά, πάτησε γκάζι, η μηχανή επιτάχυνε αρκετά στην κατηφόρα, το φανάρι άλλαξε σε πορτοκαλί – κόκκινο, τα χιλιόμετρα ήταν πολλά, δεν προσπάθησε να  σταματήσει, είπε «προλαβαίνω».

Μία άλλη μηχανή ερχόταν από την Βασ. Σοφίας, βρήκε το φανάρι πράσινο και επιτάχυνε και αυτός. Πέτυχε τον Διονύση στα πλάγια. Η σύγκρουση ήταν πολύ δυνατή, ο οδηγός της δεύτερης μοτό ευτυχώς δεν έπαθε (απ’ ότι μάθαμε) σοβαρούς τραυματισμούς.

Ο Διονύσης τραυματίστηκε σοβαρά στην λεκάνη-χέρι-πλευρά και δόθηκε μάχη στο νοσοκομείο. Μάθαμε ότι η κατάσταση ήταν σοβαρή αλλά όχι κρίσιμη, ότι θα χρειαζότανε πολύς καιρός, πολλαπλές εγχειρίσεις και ταλαιπωρία για να ξαναγυρίσει στην φυσιολογική ζωή του. Ήταν απαρηγόρητος για την ζημιά που έκανε στον άλλο οδηγό και για την λάθος ταχύτητα και απόφαση που πήρε.

Ο Διονύσης πέθανε μετά από 10 μέρες, η καρδιά του δεν άντεξε.

Έχω ένα μούδιασμα που δεν μπορώ να εξηγήσω, πέρα από τον χαμό του και από την συντριβή της οικογένειάς του. Έχω το ίδιο μούδιασμα κάθε μέρα που περνάω από το σημείο για να πάω σπίτι. Είναι η αίσθηση ότι κάτι κάνω λάθος όταν οδηγάω. Έχω δει πάμπολες φορές το ίδιο φανάρι πράσινο και έχω επιταχύνει να το προλάβω, βάζω τον εαυτό μου στην θέση του.  Δεν υπάρχει κάποιος «άλλος κακός που φταίει» στην υπόθεση, ίσως κάποιος να συγχρόνιζε καλύτερα τα φανάρια, ίσως να έπρεπε να αλλάζει η άσφαλτος συχνά  (έστω τα τελευταία 100 μέτρα) γιατί είναι γυαλισμένη από τα φρεναρίσματα και όταν βρέχει γίνεται παγοδρόμιο, ίσως, ίσως…

Το σίγουρο είναι ότι όταν φτάνω στο τέλος της κατηφόρας, κάποιες φορές έχω πολλά περισσότερα χιλιόμετρα από ότι πρέπει. Και η απόφαση «περνάω ή φρενάρω» πρέπει να παρθεί σε λιγότερο από δευτερόλεπτο. Και αν συνδυαστεί με τους χιλιάδες οδηγούς που περνάμε κάθε μέρα, το λάθος γίνεται εύκολα. Και το έκανε ο φίλος μας ο Διονύσης, και το τελικό κόστος είναι απερίγραπτο. Σκέφτομαι ότι είναι διαφορετικό να ακούς ότι κάποιος πέθανε σε ατύχημα και τελείως διαφορετικό να ξέρεις από τον ίδιο ποιο λάθος έκανε που τελικά του στοίχισε την ζωή.

Είναι η λέξη «πείρα» που αποκτούμε είτε οδηγώντας, είτε από τα λάθη των άλλων πριν συμβούν σε εμάς. Είναι τα σενάρια που βάζεις τον εαυτό σου πρωταγωνιστή και προσπαθείς να σκεφτείς τι θα έκανες εσύ στην αντίστοιχη περίπτωση.

Όταν σκεφτόμαστε «οδική ασφάλεια» και ατυχήματα, οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μετωπικές με φορτηγά στην Κορίνθου-Πάτρας με 4-5 νεκρούς. Οι εντυπωσιακές ειδήσεις πάντα φτάνουν στα μέσα ενημέρωσης. Δυστυχώς, όπως έχουμε γράψει στο «Έχω προτεραιότητα-με πληρώνει«, πάνω από το 80% των νεκρών στην πραγματικότητα πεθαίνει στις πόλεις, εκεί που συνδυάζονται πεζοί-μηχανές-μικρά και μεγάλα τετράτροχα κυρίως με κάθετα χτυπήματα από απροσεξία, απόσπαση προσοχής, παραβιάσεις προτεραιότητας και κόκκινων φαναριών. Και σπάνια διαβάζουμε ή ακούμε γι’ αυτά, αν δεν είναι αρκετά τραγικά.

Οι συνέπειες των παραπάνω εκτοξεύονται γεωμετρικά όσο πιο μεγάλη είναι η ταχύτητα μας. Αλλά αυτό που μας έδειξε το ατύχημα του Διονύση, ήταν και μία άλλη πλευρά:  Προφανώς η παραβίαση σε συνδυασμό με λάθος ταχύτητα δημιουργούν ατύχημα, αλλά, στο κομμάτι των κόκκινων φαναριών, μάθαμε ότι  μπορεί η λάθος ταχύτητα να δημιουργεί την ίδια την παραβίαση. Τα φανάρια μέσα στην πόλη, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων όπου προηγούνται πορτοκαλί προειδοποιητικά, δεν είναι φτιαγμένα για να «αντιμετωπίσουν» ταχύτητες άνω των 70-80 χιλ/ώρα. Η διάρκεια του πορτοκαλί φαναριού (γύρω στα 2,8 με 3 δευτερόλεπτα) δεν φτάνει για να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε όταν πλησιάζουμε μια διασταύρωση με 100+ χιλ/ώρα, με τον πίσω οδηγό στα 15 μέτρα. Σε τέτοιες περιπτώσεις οι περισσότεροι περνάμε με το γκάζι στο πάτωμα και με «βαθύ» κόκκινο.

Για να μου φύγει η απορία και να έχω κάτι μετρήσιμο στα χέρια μου, δοκίμασα να σταματήσω από 60-70-80-100 χιλ/ώρα με διάφορους τρόπους:

Διαβάστε περισσότερα…

Νέο τροχαίο με θύμα αρκούδα


Άλλο ένα περιστατικό τροχαίου ατυχήματος με αρκούδα, το βράδυ της 5ης Μαΐου, στην Eθνική Oδό Αμυνταίου-Φλώρινας, διάβαση Κλειδίου επαναφέρει το θέμα της ασφάλειας των οδηγών και του αφανισμού των αρκούδων στη Δυτική Μακεδονία. Αυτή τη φορά η αρκούδα έζησε και το όχημα υπέστη υλικές ζημιές.

Στο συγκεκριμένο τμήμα έχουν προηγηθεί τέσσερα θανατηφόρα ατυχήματα με αρκούδες καθώς και ένα με θύμα λύκο.

Ο Αρκτούρος προωθεί για πολλοστή φορά υπόμνημα αναφοράς και προτάσεων στα Υπουργεία Μεταφορών & Υποδομών καθώς και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, προκειμένου άμεσα να ληφθούν μέτρα.

Για τη συγκεκριμένη περιοχή προτείνονται μεταξύ άλλων, η κατασκευή περίφραξης από τη Γέφυρα Ξινού Νερού έως τη Γέφυρα της Βεύης με τον απαιτούμενο κατάλληλο φράχτη, η μείωση του ορίου ταχύτητας στα 80 χλμ/ώρα και η αντικατάσταση των υφιστάμενων πινακίδων με αυτοφωτιζόμενες πινακίδες ενημέρωσης για την παρουσία και τις μετακινήσεις της αρκούδας στην περιοχή.

Πηγή: ΕΡΑ Φλώρινας